อยู่ดีดีเสียงหัวเราะก็หายไปจากเรา
เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
มีเพียงคนเดียวที่จะเรียกเสียงหัวเราะของเรากลับคืนมาได้
แต่เค้าคงไม่รู้หรอกว่าเรารอเสียงหัวเราะจากเค้าอยู่ทุกวัน
ในวันข้างหน้าเธอก็คงไม่รู้ เพราะฉันเอง คงไม่บอก
ฉันรอเวลาให้หมุนผ่านไป
จนกว่าฉันจะลืมไปเองว่าเสียงหัวเราะของฉันได้หายไป
(ฉันไม่น่าได้รับเสียงหัวเราะจากเธอตั้งแต่แรก
เพราะมันทำให้ฉันอยากได้มันอีก
แต่คนที่จะมอบเสียงหัวเราะให้ฉัน เค้าไม่มามอบให้ฉันอีกแล้ว)
เศร้า T_T
