Sad5

อยู่ดีดีเสียงหัวเราะก็หายไปจากเรา

เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

มีเพียงคนเดียวที่จะเรียกเสียงหัวเราะของเรากลับคืนมาได้

แต่เค้าคงไม่รู้หรอกว่าเรารอเสียงหัวเราะจากเค้าอยู่ทุกวัน

 

ในวันข้างหน้าเธอก็คงไม่รู้ เพราะฉันเอง คงไม่บอก

ฉันรอเวลาให้หมุนผ่านไป

จนกว่าฉันจะลืมไปเองว่าเสียงหัวเราะของฉันได้หายไป

 

(ฉันไม่น่าได้รับเสียงหัวเราะจากเธอตั้งแต่แรก

เพราะมันทำให้ฉันอยากได้มันอีก

แต่คนที่จะมอบเสียงหัวเราะให้ฉัน เค้าไม่มามอบให้ฉันอีกแล้ว)

 

เศร้า T_T

2 Responses ห่างไกล »

  1. 1

    iiimp กล่าว,

    เพ้อ

    เค้าจะรับรู้มั้ย

  2. 2

    Mayni กล่าว,

    เฮ้อออออๆๆๆ

    เพ้อๆๆ

    ไปนอนไป๊ !!!


Comment RSS · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.