ไม่ได้ทำอะไรมาก เข้ามาที่กสิกรหลังเที่ยงแล้ว

พอเข้ามาไปเจอพี่ Nadkarn ก่อน จากนั้นพี่เค้าก้อให้เราเดินมาที่โต๊ะทำงานกับพี่อ๊อฟ

คนที่สองที่รู้จักคือพี่ตุ้ม BAM ของ team ATM จจากนั้น พี่อ๊อฟก้อพาไปแนะนำกับพี่คนอื่นๆๆ

หลายคนเหมือนกัน ตอนแรกก้อแบบกลัวว่าจะจำไม่ได้ แต่ว่าก้อจำได้แหละ ไม่ยากเท่าไหร่

ก้อมีลง program MSoffice และอื่นๆอีก 2 อย่าง พี่อูเอา pdf มาให้อ่าน เยอะหน้าดี

นั่งๆอ่านไป แล้วก้อกลับบ้าน วันนี้กลับ้านกับพี่วี พี่วีส่งที่บางปะกอก ขอบคุณคร้าบบบบบ

เสาร์ อาทิตย์ เป็นเวลาชิวไทม์มากๆๆ เด๋วต่อไปจะไม่มีแล้ว เพราะว่าต้องเรียนโท T____T

——————

เข้าเรื่องว่าวันนี้วันที่สองของการทำงาน พี่ตุ้มสรุปเรื่องงานให้ฟังคร่าวๆประมาณ 1 ชม

แล้วก้อกลับมานั่งอยู่ที่เดิม ยังไม่ได้ทำอาราย เพราะว่าไม่มีอารายจะทำ

หลังเที่ยงอาจจะมีอารายบ้างแหละมั้ง ไม่งั้นก้อไม่รู้จะทำอาราย เหอๆๆ

ไว้เด๋วว่างๆถ่ายรูปที่ทำงานเก็บไว้ ไม่ว่าจะเปนตึกหรือแถวโต๊ะทำงานเนี่ยแหละ อิอิ

คิดถึงนุ้ยสุดๆ ไม่ได้เจอนุ้ยแบบนานมากๆๆแล้ว

 We always be friend forever naja.

  I miss you like crazy my elephant 5555555555555+

  Met Nui at Jamjuri Square

หลังจากได้ series จากนุ้ยแล้ว เราก้อแบบเดินออกจากจุฬาไปสยามพารากอน

(โอ้แม่เจ้า o*O” ไกลแล้วก้อร้อนได้อีกนะ สุดๆๆอ่ะ ไม่ไหวแล้วววว)

พอถึงสยามพารากอน เดินมาไกลยังไม่พอ พารากอน คนเยอะมาก เรานี่มันเคราะซ้ำกรรมซัดเจงๆๆ เชื่อหรือไม่

เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าวันนี้มีงาน แต่งตัวคอสเพลย์ ถ้ารุนะไม่มาหรอก คนเยอะสุดๆๆ  คนเค้าก้อแต่งตัวอย่างกะหลุดมาจากการ์ตูนกันเลยทีเดียว

หลังจากฝ่าฝูงชนเข้าพารากอนมาได้ ก้อไปร้านหนังสือ asia book หนังสือเยอะมากกกก  ไม่ได้ซื้อ เพราะ ไม่มีเวลาจะอ่านและไม่มีตังค์ อิอิ

               ว้าววววววววว  หนังสือแบบน่าอ่านเยอะมากๆๆๆๆ

                มีให้เลือกเยอะ จนขี้เกียจเลือกเลยอ่ะ ^^

ตอนแรกว่าจะกินข้าวที่พารากอน แต่พอเห็นปริมาณคนในนั้นแล้ว ไม่ไหวอ่ะ ก้อตัดสินใจ เดินๆๆๆๆๆไปกิน KFC ที่มาบุญครอง บ้าได้อีก

ก่อนจะไปถึงมาบุญครองเราก้อเดินไปที่ Siam discovery ก่อน เดินไปเจอเค้ากำลังแข่งบาร์เทนเดอร์เลยถ่ายรูปมาดูเล่น

แล้วก้อเดินไปซื้อของที่ Loft ก่อน ได้การ์ดวันเกิดมา 1 ใบ 45 บาท ได้เสียเงินแล้ววุ้ย ขนลุกกกก แหะๆๆๆ

เดินต่อๆๆไปจนถึง central world เจอคัยรู้มั้ย  เจอออออ…. อ้น สราวุฒิ มาตรทอง ตื่นเต้นตรงไหนเนอะ เอิ้กๆๆๆ

หลังจากนั้นเราก้อเดินมุ่งไปสู่การกิน KFC อย่างไม่สนใจอะรายยแล้ว หลังจากกินเสด ก้อเดินย้อนกลับไปที่ศูนย์หนังสือจุฬาอีก

ขอ comment นิดนึง ทำไมศูนย์หนังสือจุฬาไม่เปิดแอร์ ร๊อนนนน….ร้อนนนนนนนนน  สงสัยเค้าช่วยลดโลกร้อนม้างงงงงงงงง

แล้วสุดท้ายก้อกลับบ้านโดยสวัสดิภาพพ 

The end……..

ไม่เคยกล้ามองตาใคร

เพราะไม่มั่นใจในตัวเอง

แต่เมื่อได้สบตากับเธอเพียงครั้ง

ดวงตาคู่นั้นทำให้ฉันใฝ่หา

อยากจ้องอยู่อย่างนั้นเนิ่นนานผ่านกาลเวลา

ฉันอยากไขว่ขว้าดวงตาคู่นั้นมาครอง

เธอคิดเหมือนฉันบ้างหรือเปล่า

สวรรค์จะเข้าข้างฉันบ้างได้ไหม

ในเมื่อได้ลิขิตให้ฉันเจอคนที่ใช่

แล้วใยให้เขาเดินเลยผ่านฉันไป

ช่างน่าเศร้าใจ เหลือฉันยืนเปล่าเปลี่ยงเพียงเดียวดาย

เราไม่มีความปลอดภัยในการเลือกเส้นทางที่เราจะเลือกไป

สามแยกนี้ทุกทางจะไปบรรจบที่จุดหมายเดียวกัน คือ ความสุขชั่วนิรันดร์

เราต้องเลือกทางใดทางหนึ่ง ถ้าเราเลี้ยวซ้ายแล้วยูเทอร์นกลับ

เลี้ยวขวาแล้วยูเทิร์กลับ หรือตรงไปแล้วยูเทิร์นกลับ

เมื่อไหร่กันที่เราจะถึงจุดหมาย

เมื่อเวลาผ่านไป เธอจะรุ้ได้อย่างไรว่าถนนสามสายของเธอจะไม่ผุพังไปตามกาลเวลา

ถ้าเธอยังเลือกเส้นทางไม่ได้อยู่อย่างนี้

ถนนสามสายสำหรับเธออาจจะพังทลายไปเสียก่อนที่เธอจะได้ไปสู่จุดหมาย

แล้วสุดท้ายเธอจะต้องเสียใจอยู่ตรงที่เดิมเมื่อทุกทางเป็นทางตันที่พังทลายสำหรับเธอ

เธอคงต้องรอแขวงการทางมาสร้างถนนใหม่แล้วล่ะ

แล้วใช้เวลาสร้างนานเท่าไหร่ก้อไม่มีใครรุ้ได้ อาจจะเร็วหรือช้า

แต่หน้าที่ของเธอก้อคือ รอเท่านั้น

เมื่อเจอสามแยกจงเลือกทางที่เธอรู้สึกว่าปลอดภัยที่สุด อบอุ่นที่สุด และมีความสุขที่สุด

ถ้ายังไม่มีเส้นทางนั้น แขวงการทางเค้ายังไม่ปิดบริษัท เด๋วก้อมีทางใหม่เกิดขึ้น

อย่าลังเล เพราะเส้นทางก้อผุพังตามกาลเวลา

ประสบการณ์จริงจากเพื่อนที่รัก

จะอยู่เคียงข้างทุกเวลาไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข เปนห่วงและรักเสมอ

ไม่รุ้จะเลือกทางไหน

ทางใดทางนึงต้องมีคนเจ็บปวดไม่เขาก้อเรา

ถ้าเราเลือกที่จะเดินจากไป เขาก้อจะเจ็บปวด

เมื่อเราเห็นเค้าเจ็บปวด เราก้อรู้สึกเจ็บปวดด้วยเหมือนกัน

เพราะที่ขอเดินจากมาไม่ใช่ว่าไม่รัก แต่รู้ว่ามานไม่ใช่

มันรักในฐานะที่เธอเป็นคนดีและเอาใจใส่ฉันมาก ตามใจฉัน ไม่เคยขัดเลย

แต่ฉันไม่อยากรักเธอในฐานะคนรักของฉัน เพราะฉันอยากมีอนาคตที่มั่นคง

แต่เธอคงให้ฉันไม่ได้ เพราะว่ามานเกินความสามารถของเธอจริงๆ เธอไม่สามารถแก้ไขได้

ฉันบอกเธอแล้วให้เธอออกไปจากชีวิตฉันโดยดี จากกันด้วยดี

แต่เธอก้อไม่ทำ เธอยังยื้อที่จะอยู่ต่อไป ยังอยากรักฉัน

มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิด

ตอนนี้อยากให้เธอถามว่า รัก ของเธอคืออะไร

คือเห็นคนที่เธอรักมีความสุข หรือยื้อสิ่งที่รักไว้เพราะว่าเธอรักตัวเอง

ขอร้องเถอะนะ ปล่อยฉันไปตามทาง ไม่ว่าทางที่ฉันเลือกเดิน จะมีขวากหนามสักเพียงไหน

ขอให้ฉันได้ผ่านคืนวันเหล่านั้นด้วยตัวของฉันเอง

ฉันอยากให้เธอมีชีวิตที่ดี ฉันรู้เธอดีได้โดยที่ไม่ต้องมีฉัน

และอยากให้เธอยังคงเป็นเพื่อนที่ฉันรักที่สุดต่อไป

เพราะเธอ คือ คนที่รู้จักฉันมากที่สุดจริงๆๆ

ไม่มีคำพูดใด ที่จะบอกลา ได้ดีไปกว่า ลาก่อน

ขอโทษนะที่รู้สึกอย่างนี้

เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

มีเพียงคนเดียวที่จะเรียกเสียงหัวเราะของเรากลับคืนมาได้

แต่เค้าคงไม่รู้หรอกว่าเรารอเสียงหัวเราะจากเค้าอยู่ทุกวัน

ในวันข้างหน้าเธอก็คงไม่รู้ เพราะฉันเอง คงไม่บอก

ฉันรอเวลาให้หมุนผ่านไป

จนกว่าฉันจะลืมไปเองว่าเสียงหัวเราะของฉันได้หายไป

(ฉันไม่น่าได้รับเสียงหัวเราะจากเธอตั้งแต่แรก

เพราะมันทำให้ฉันอยากได้มันอีก

แต่คนที่จะมอบเสียงหัวเราะให้ฉัน เค้าไม่มามอบให้ฉันอีกแล้ว)

เศร้า T_T

ฉันอาจจะไม่ใช่นางฟ้าที่ไหน

หน้าตาไม่ได้ดีเลิศเลอเหมือนใคร

แต่มีความจริงใจให้เท่านั้น

นิสัยไม่อ่อนหวาน

แต่จะอยู่เคียงข้างไม่จากไปไหน

ไม่ว่าวันที่สุขหรือทุกข์ใจ

จะยืนอยู่ข้างกายตลอดเวลา

ไม่ปล่อยให้เธอหว้าเหว่

ไม่ปล่อยให้เธอเหนื่อยล้าตามลำพัง

ฉันจะยืนอยู่ตรงนั้น

เป็นเพื่อนเธอ

ฉันไม่ใช่สาวน้อยน่ารัก

แต่รักที่มีให้เพื่อคนที่รักหมดใจเท่านั้น

ไม่ได้มีรักเป็นร้อยเป็นพัน

ไม่ได้อยากแบ่งปันรักให้คนอื่นไกล

ความรักที่จริงใจมีไว้ให้เธอคนเดียว

กลอนนี้ไม่หวานไม่ซึ้ง

แต่จริงใจล้นเปี่ยม

ก็แค่อยากบอกรักเธอคนเดียว เข้าใจมั้ย

รักเธอนะ รักเธอคนเดียว ไม่ใช่ใคร

อีกครั้ง รักเธอ

สุดที่รักฉันรักแต่เธอนะ น๊า นะ น๊า นา

ฉันมีความสุขที่ได้คิดถึงเธอรู้มั้ย

กลอนนี้ไม่ได้สำคัญ

แต่ที่สำคัญคือ รักจากใจ

รักจากฉันที่ให้เธอไงคนดี

ร้อยห้องหัวใจ ฝากไว้ที่เธอคนนี้

คิดถึงทุกนาทีที่ห่างหาย ย ย

เป็นห่วงทุกลมหายใจยามเธอนั้นไม่สบาย

อยากเป็นยารักษาให้เธอหายเร็วๆ

ความชิดใกล้ทำให้ฉันนั้นรักเธอ

แล้วเธอก็รักกัน ฉันดีใจเสมอ

ที่เธอและฉันได้เดินไปพร้อมๆกัน

แต่วันนึงเธอนั้นได้ลาจากฉันไป

ฉันทำผิดอะไรไปรึเปล่า

เธอบอกว่าให้ลืมเรื่องราวระหว่างเรา

เพราะเธอไม่ได้รัก แล้วอยากจะจากไป

เราคงเปนแค่เพื่อนรักกัน

เธอพูดอย่างนั้นฉันต้องทำใจ

ใจมันเจ็บแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

ได้แต่ทำใจยอมรับมัน

รักเธอที่สุดนะเพื่อนรัก

รักเธอตลอดไป

ดูแลตัวเองดีๆนะ เรายังเป็นเพื่อนที่ดีของเธอเสมอ

เหลียวมองบนฟ้า จันทร์จ๋าโปรดเป็นเพื่อนกัน

ข้างกายเปล่าเปลี่ยว เหลียวมองเธอคนนั้น

คนที่ฉันฝัน สุดปลายทางไม่ทิ้งกันไป

แต่แล้วทำไมวันนี้

เธอกลับทิ้งฉันไว้เดียวดาย

อ้างว้างไร้จุดหมาย เมื่อไม่มีเธอ

ยามฉันหลับตาลง เห็นหน้าเธอเสมอ

ยิ้มของเธอตราตรึงไว้ในใจด้วยความงดงาม

สักวันเป็นไปได้มั้ย

เธอจะหันกลับมารึเปล่า

ความเจ็บยังคงปวดร้าว รอเธอคนเดียวรู้มั้ย

ฉันไม่มีทางจะเลือกเดิน

เมื่อเพื่อนร่วมทางลาจากไป

สุดท้ายจะเป็นอย่างไร คือ รอเธอ

to be continue………